23.7.18

Το καλοκαίρι στην κουζίνα μου...

Μεσοκαλόκαιρο πια και όπως είναι λογικό το μυαλό μας είναι αλλού - πρωτίστως στις διακοπές που περιμένουμε με λαχτάρα! Έτσι όπως είναι φυσικό, είναι μάλλον κομματάκι δύσκολο να μαζέψω τα μυαλά μου και να σηκωθώ από τον καναπέ για να χειροτεχνίσω κάτι. Εκτός κι αν πρόκειται να μπω στην κουζίνα. Εκεί δεν σταματώ ποτέ να χειροτεχνώ κι ας μην σας δείχνω πάντα το τι ετοιμάζω. Έχοντας μεγάλη οικογένεια που συνεχώς πεινά (☺) και που δεν αρκείται σε συνηθισμένες ή σε επαναλαμβανόμενες γεύσεις αλλά και η δική μου φύση που αγαπά τους πειραματισμούς, με ωθούν να ασχολούμαι αρκετά με την κουζίνα, με γλυκιές συνταγές, το ομολογώ, αφού αφενώς τις προτιμώ και αφετέρου τις πετυχαίνω.

Έφτιαξα λοιπόν τις προηγούμενες ημέρες γλυκό κουταλιού κεράσι αλλά και βύσσινο, βυσσινάδα και σε φάση ολοκλήρωσης βαίνει και το λικέρ βύσσινο, αφού επέλεξα να αξιοποιήσω πλήρως το ένα κιλό ρουμπινένια βύσσινα που είχα και που αγαπώ από παιδί: γλυκό του κουταλίου λοιπόν για το καφεδάκι, με το παγωτό, πάνω σε στραγγιστό γιαούρτι αλλά και δροσιστική βυσσινάδα για καυτές μέρες σαν τη σημερινή και σπιτικό λικέρ ως εξαίρετο χωνευτικό. Συνταγές υπάρχουν πολλές στο internet - εγώ έκανα μια μικρή μίξη αυτών και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε απόλυτα.



Το περασμένο Σάββατο, μια και είμασταν μόνοι στο σπίτι με τα παιδιά, φτιάξαμε donuts φούρνου με μερέντα και ο ενθουσιασμός χτύπησε κόκκινο! Η συνταγή και η εκτέλεση πανεύκολες, η γεύση απερίγραπτη και δεν προλάβαινα να μετράω τα donuts που καταπίνονταν με ρυθμούς ταχύτατους! Mέχρι την Κυριακή το πρωί είχαν εξαφανιστεί! Τη συνταγή τη βρήκα σε ομάδα με συνταγές για παιδιά στο Facebook και σας προτείνω να τα φτιάξετε το συντομότερο - είμαι σίγουρη ότι θα τα λατρέψετε κι εσείς!


Στην κατάψυξη μου έχω πάντα σφολιάτα. Είναι ένα υλικό εύκολο και σίγουρο, που μπορεί κάποιος με αυτό να φτιάξει πολλές γλυκιές και αλμυρές γεύσεις και που αγαπάμε οικογενειακώς. Με σφολιάτα φτιάχνω palmiers με μερέντα, μηλόπιτα σε συνταγή που μας γνώρισε η Κατερίνα, στρούντελ της στιγμής, τυροπιτάκια κι ένα σωρό άλλα...Αυτή τη φορά έφτιαξα φωλίτσες σφολιάτας με ό,τι είχα στο ντουλάπι και στο ψυγείο μου: λίγο γάλα, καστανή ζάχαρη, κανέλλα Κευλάνης, σταφίδες, καρύδια και άχνη ζάχαρη με νεράκι για το γλάσσο. Ψήσιμο στον αέρα μέχρι να ροδίσει και να φουσκώσει η σφολιάτα και τσουπ ένα γρήγορο απογευματινό στο άψε-σβήσε.


Ναι, είναι επιπλέον κούραση σε μια ήδη κουραστική καθημερινότητα και ναι, κάποιες φορές κοστίζουν περισσότερο από του εμπορίου. Όμως είναι απίστευτα όμορφο το συναίσθημα του να ετοιμάζω σπιτικά καλούδια για την οικογένειά μου κι ας γκρινιάζω μετά για το χαμό που δημιουργείται στην κουζίνα από όλα εκείνα τα τσουμπλέκια που θέλουν πλύσιμο ή τα παιδιά που θέλουν να συμμετέχουν κι αυτά στις παρασκευές. Δεν είμαι η μαμά που θα φτιάχνει πάντα με αυτούς κουλουράκια - είμαι όμως η μαμά που θα φτιάχνει πάντα για αυτούς κουλουράκια και θα χαρεί απίστευτα αν τους αρέσουν και τα εξαφανίσουν. Κι αυτό νομίζω έχει την ίδια αξία...

16.7.18

Διαβάζω και προτείνω: Συνεργείο δεινοσαύρων της Rose Impey

Το καλοκαιράκι ήρθε επιτέλους και όλοι λίγο πολύ είτε διακοπεύουμε είτε προγραμματίζουμε να το κάνουμε τις επόμενες ημέρες - εμείς ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία αφού οι διακοπές μας θα ξεκινήσουν τον επόμενο μήνα. Μέχρι τότε όμως τι γίνεται με τα πιτσιρίκια που ήδη από τότε που έκλεισαν τα σχολεία, η λέξη "βαριέμαι" βρίσκεται στο καθημερινό τους λεξιλόγιο; Κι άντε τα Σαββατοκύριακα όλο και σε κάποιον κοντινό προορισμό θα βρέθουμε και θα κάνουμε τις βουτιές μας, οπότε θα περάσουν όμορφα και θα διασκεδάσουν. Τις καθημερινές όμως τι εναλλακτική έχουμε;



Μία πολύ ωραία ιδέα είναι τα βιβλία με δημιουργικές δραστηριότητες, που θα προσφέρουν στα μικρά παιδιά αυτό που λέμε "απόδραση από τη βαρεμάρα" αφού τα κρατούν απασχολήμενα με ευχάριστο και ψυχαγωγικό τρόπο. Ξεχώρισα λοιπόν και σήμερα σας προτείνω τη σειρά βιβλίων "Συνεργείο Δεινοσαύρων" που ήδη κυκλοφορεί σε δύο βιβλία: το "Γερανός σε δράση" και "Πλημμύρα στο εργοτάξιο" ενώ ήδη βρίσκεται υπό έκδοση το "Διάσωση στη γέφυρα".


Η σειρά αυτή βιβλίων, με την χαρούμενη και πολύχρωμη εικονογράφηση του Chris Chatterton, απευθύνεται σε αγόρια και κορίτσια αφού οι δεινόσαυροι είναι αγαπημένη φιγούρα και για τα δύο φύλα - τουλάχιστον η δική μου μικρή που τον Σεπτέμβρη θα πάει στο Δημοτικό, ενθουσιάστηκε. Με τις υπέροχες ιστορίες τους και τις αναποδιές που συναντούν οι πρωταγωνιστές τους, τα βιβλία απευθύνονται στα παιδιά των μικρών τάξεων του Δημοτικού καθώς έχουν σύντομα και εύκολα κείμενα ενώ η ιστοριούλες είναι απλές αλλά πάντα διδακτικές αφού μιλούν για την αξία της συνεργασίας και τις ομαδικής προσπάθειας.



Και βέβαια στο τέλος του κάθε βιβλίου περιλαμβάνεται κατασκευή από χαρτόνι με αναλυτικές οδηγίες ώστε με τη βοήθεια ενός μεγαλύτερου (στη δική μας περίπτωση τη μικρή βοήθησε ο εννιάχρονος αδερφός της!) να φτιάξουν τα παιδιά τον δικό τους γερανό και τον δικό τους εκσκαφέα.


Η σειρά βιβλίων "Συνεργείο Δεινοσαύρων" της Rose Impey με την εικονογράφηση του Chris Chatterton και σε μετάφραση της Μάρως Ταυρή, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

18.6.18

Διαβάζω και προτείνω: Μη μ' αφήσεις ποτέ του Καζούο Ισιγκούρο

Δεν έχω ξαναδιαβάσει Ιάπωνα συγγραφέα - τέλος. Και αρχή - γιατί νομίζω πως μόλις ξεκίνησε μια καινούργια λατρεία και πως πλέον έχω ακόμη έναν αγαπημένο συγγραφέα στην καρδιά μου - τον Καζούο Ισιγκούρο.

Τον Καζούο Ισιγκούρο τον «γνώρισα» πρόσφατα, όταν το 2017 ανακοινώθηκε η βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας της χρονιάς. Τότε ήταν που έμαθα ότι η πολύ γνωστή και εξαιρετικής κινηματογραφικής αξίας ταινία «Τα απομεινάρια μιας ημέρας» βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του.



Έτσι όταν τον προηγούμενο μήνα ήρθε στα χέρια μου το βιβλίο του «Μη μ’ αφήσεις ποτέ» ήμουν σίγουρη ότι θα επρόκειτο για ένα μικρό διαμάντι. Και είναι. Μου πήρε αρκετές μέρες να το διαβάσω. Ηθελα καθαρό νου για να το ολοκληρώσω χωρίς να το βιάσω, να χαθώ στις γραμμές του και στον τόσο ιδιαίτερο λόγο του συγγραφέα του. Ηθελα να «ζήσω» τη ζοφερή και πικρή ιστορία του. Ηθελα να μπω κι εγώ στις ψυχές της Κάθυ, του Τόμυ και της Ρουθ, των παιδιών που μεγαλώνουν σε ένα αγγλικό κολλέγιο και που σιγά σιγά φαίνεται ότι κάτι πάει στραβά, σε μια ιστορία που αποκαλύπτεται σταδιακά κι όχι απευθείας και που στην ουσία αφήνεται στον αναγνώστη να καταλάβει την τρομακτική αλήθεια του τι πραγματικά συμβαίνει.


Δεν θα ήθελα να σας πω περισσότερα, δεν θα ήθελα να γίνω κι εγώ spoiler του «Μη μ’ αφήσεις ποτέ». Θα σας πω μόνο ότι σας συστήνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε, ακόμη κι αν σας πάρει πολύ χρόνο, ακόμη κι αν δυσκολευτείτε να αποδεχτείτε τα ίδια σας τα συναισθήματα. Θα «βγείτε» διαφορετικοί μετά και την ανάγνωση της τελευταίας του σελίδας!


Το βιβλίο «Μη μ’αφήσεις ποτέ» του Καζούο Ισιγκούρο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός και έχει μεταφερθεί με μεγάλη πιστότητα στον κινηματογράφο.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...