Γεννητούρια και βαφτίσια είναι πάντα αφορμή για κατασκευές!

Είναι αρκετά δύσκολο με τα ωράρια εργασίας και τις οικογενειακές υποχρεώσεις να προλαβαίνω να ανεβάζω τις αναρτήσεις μου εγκαίρως, το έχετε καταλάβει νομίζω. Προσπαθώ βέβαια και κάποιες φορές κάτι καταφέρνω. Τις περισσότερες όμως αναρτήσεις μου τις διαβάζετε αρκετά ετεροχρονισμένα και ίσως είναι και εντελώς ανεπίκαιρες σε σχέση με την εποχή που διανύουμε. Θα ήθελα πολύ να έχω περισσότερο χρόνο για να κάνω κατασκευές, για να δοκιμάσω καινούργια πράγματα, για να τραβάω καλύτερες φωτογραφίες (ούτε τις δυνατότητες της φωτογραφικής μηχανής μου δεν ξέρω ακόμη κι ας την έχω 4 χρόνια), για να ανεβάζω πιο συχνά αναρτήσεις με όσα φτιάχνω, για να διοργανώνω διαγωνισμούς, για να σας δείχνω τις εικόνες από τις πολλές εκδρομές που πάμε οικογενειακώς…Θα ήθελα να αναβαθμίσω ακόμη και την εικόνα του Crafts and me, να το κάνω πιο μοντέρνο και ευπαρουσίαστο…Να γίνω μία κανονική blogger βρε αδερφέ…Αλλά δυστυχώς ο χρόνος είναι αμείλικτος και το 24ώρο δεν μου φτάνει ποτέ…

Αυτή ήταν μια εξομολόγηση των σκέψεων που τριγυρίζουν στο κεφάλι μου αρκετά συχνά, κυρίως όταν βλέπω τα στατιστικά του blog (όσο κι αν λέμε ότι δεν μας νοιάζει, ε λιγάκι μας νοιάζει πώς να το κάνουμε, γιατι αν δεν μας ένοιαζε θα είχαμε ιδιωτικό blog) αλλά και ένας πρόλογος για να σας δείξω κάποια πραγματάκια που έφτιαξα το καλοκαίρι!

Η Έλσα, μαμά της Σόνιας που είναι φίλες με την κόρη μου, έγινε νονά μιας μπεμπούλας και μου ζήτησε να τη βοηθήσω με τα της βάφτισης. Έτσι φτιάξαμε -μαζί παρακαλώ- τα μαρτυρικά-βραχιολάκια και τις μπομπονιέρες-δωράκια για τα παιδάκια. Είχαμε μια πολύ καλή συνεργασία καθώς μέσα σε ένα διωράκι περίπου, κάπου ανάμεσα σε καφεδάκι και κους-κους, ετοιμάσαμε 50 μαρτυρικά και 30 χωνάκια με σαπουνόφουσκες, ανεμόμυλους, μολύβια και smarties. Δεν τα πήγαμε και άσχημα, έτσι;

Η Όλγα ήταν η τυχερή νικήτρια που κέρδισε την κορδέλα για τα μαλλιά από τσόχα στο διαγωνισμό του Let's blog party που διοργάνωσαν η Κάλη και η Κατερίνα από το Ανθομέλι. Αφού επέλεξε τα χρώματα, μου ζήτησε αν θα μπορούσα, μαζί με την κορδέλα, να της ετοιμάσω και μια tutu για να φορέσει η κορούλα της στα γενέθλιά της που πλησίαζαν. Φυσικά την έφτιαξα με μεγάλη μου χαρά, ώστε να την έχει εγκαίρως η μικρή. 

Η χαρά μου όμως έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν η Όλγα, που αν και Θεσσαλονικιά μένει σε άλλη πόλη, ήρθε στη Θεσσαλονίκη και με την ευκαιρία αυτή συναντηθήκαμε για καφεδάκι και γλυκάκι! Και βέβαια κρατάμε ακόμη την επαφή, όσο μπορούμε τουλάχιστον! Η Όλγα τέλος προθυμοποιήθηκε και μας ετοίμασε την playlist με τα γαλλικά τραγούδια για το Paris Party της μεγάλης μου κόρης, η οποία επισφράγισε το ομολογουμένως επιτυχημένο party μας!

Η Κατερίνα, πρώην συνάδελφος στη δουλειά μου, έγινε για πρώτη φορά μανούλα μιας μικρής κουκλίτσας και φυσικά δεν θα μπορούσα παρά να της ετοιμάσω ένα δωράκι από τα χεράκια μου. Μία tutu ροζ-κίτρινη και μία ασορτί κορδέλα για τα μαλλιά από τσόχα σε αυτά τα καραμελένια χρώματα που θαρρώ πως ταιριάζουν και στις δύο. Μαζί της αγόρασα κι ένα φορμάκι ταιριαστό στα χρώματα, αφού την tutu θα αργήσει λιγάκι για να την φορέσει – όταν το κάνει όμως, δεν θα θέλει να την βγάλει!

Σας φιλώ και μπορώ να πω με σιγουριά πως η επόμενη ανάρτηση θα είναι Χριστουγεννιάτικη και στην ώρα της, χοχοχο!!!


 

Vintage pony party!

Στη γειτονιά των blogs τις τελευταίες μέρες νομίζω πως υπήρχε κακή αύρα...Αρρώστιες, ατυχήματα, αναποδιές παντός είδους... Χαίρομαι βέβαια που όλες μας (βάζω κι εμένα μέσα, μην ξεχνάμε τι έχει ήδη συμβεί - δείτε εδώ κι εδώ) αντιμετωπίσαμε τις όποιες δυσκολίες με καλή διάθεση και αισιοδοξία. Κι αν μερικά πράγματα δεν πήγαν όπως τα σχεδιάσαμε, ε αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν πήγαν και καλά!

Στις 10 Ιουνίου ήταν τα γενέθλια της μεγάλης μου κόρης - έκλεισε τα οκτώ. Επειδή ήταν Τρίτη κι εγώ θα δούλευα, κι επειδή ήδη οι αντοχές μου δοκιμάστηκαν πρόσφατα, αποφασίσαμε να κάνουμε μεν πάρτυ για τα γενέθλιά της αλλά να το κάνουμε μία μέρα πριν, στις 9 Ιουνίου, που και σχολεία/δραστηριότητες δεν θα είχαν τα παιδιά και πολλοί γονείς ενδεχομένως δεν θα δούλευαν ένεκα που ήταν του Αγίου Πνεύματος. Φυσικά τέτοιες αποφάσεις δεν παίρνονται δυο-τρεις μέρες πριν και ειδικά όταν σκοπεύει κανείς να καλέσει αρκετούς φίλους. Έτσι λοιπόν τα προσκλητήρια σχεδιάστηκαν αμέσως μετά την έξοδό μας από το νοσομείο και μοιράστηκαν την περασμένη Πέμπτη, δηλαδή τέσσερις μέρες πριν από το πάρτυ. Αυτό σημαίνει ότι είχα μεν χρόνο να κάνω τις ετοιμασίες που είχα στο μυαλό μου αλλά δεν είχα πλήρη εικόνα των καιρικών συνθηκών που θα επικρατούσαν -σημαντικό μια και το πάρτυ θα γινόταν και φέτος στην είσοδο της πολυκατοικίας μας- και έτσι είπα να το ρισκάρω...

Το πάρτυ μας θα είχε θέμα του το vintage pony!

Εργάστηκα υποδειγματικά. Κάθε μέρα ετοίμαζα κι από κάτι ώστε να μην τα έχω όλα για την τελευταία μέρα και τρέχω πανικόβλητη. Όσον αφορά στη διακόσμηση, ετοίμασα κονκάρδες -ξέρετε αυτές που δίνουν στους διαγωνισμούς στο εξωτερικό- που καρφίτσωσα σε ένα μεγάλο κομμάτι φελιζόλ, φτιαγμένες από χάρτινα doilies, εκτυπώσεις που σχεδίασα (έγραφαν Best in Show, Happy 8th birthday και Helen, στα αγγλικά δυστυχώς, διότι δεν υπήρχε ελληνική γραμματοσειρά για να χρησιμοποιήσω) και κορδέλες, τις οποίες πήραν τα παιδάκια φεύγοντας.

Έφτιαξα cake pops με σοκολάτα και διάφορα διακοσμητικά (πέρλες, smarties, σοκολατένιες καρδιές, χρωματιστή τρούφα), cupcakes λεμονιού με σοκολάτα γάλακτος και λευκή (ροζ για την ακρίβεια) σοκολάτα, γλυκοκουτάλια με σοκολάτα γάλακτος και διακοσμητικά όπως στα cake pops (τρομερή επιτυχία με τα παιδιά, από πέρσυ που τα έκανα πρώτη φορά διαπίστωσα πόσο πολύ τους αρέσουν τα απλά αλλά θελκτικά στην όψη καλούδια και φέτος πραγματικά έγινε χαμός-υπήρξε παιδάκι που έφαγε εφτά!), marshmellows σε ξυλάκια βουτηγμένα σε σοκολάτα γάλακτος και πασπαλισμένα με σπασμένο μπισκότo τύπου digestive, σπιτικό ποπ-κορν με λιωμένη λευκή σοκολάτα και πασπαλισμένο με θρυματισμένη καραμέλα...

Το αλμυρό μέρος του μπουφέ το μοιράστηκαμε με τη μαμά μου-εγώ έκανα τα λουκάνικα σε ξυλάκια τυλιγμένα σε ζύμη από καλαμποκάλευρο και τα σαντουιτσάκια και η μαμά μου ετοίμασε τυροπιτάκια, κοτοπιτάκια,volovants ενώ είχαμε και σπιτική σπανακόπιτα από την πεθερά μου.

Κι επειδή θέλουμε να είμαστε όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί με τους καλεσμένους μας, κάναμε και την τσαχπινιά μας...Σε ένα δίσκο υπήρχαν όλα τα σύνεργα για να φτιάξει κάποιος φραπέ (και χτυπητήρι εννοείται, δεν το βλέπετε στην φωτό γιατί κρέμεται (!) λίγο ψηλότερα). Έτσι ο καφές έγινε μία εύκολη διαδικασία που δεν θα μας ανάγκαζε να ανεβοκατεβαίνουμε στο σπίτι.

Η τούρτα και φέτος ήταν έτοιμη-δεν θα μπορούσα με τίποτα να την φτιάξω μόνη μου. Την παρήγγειλα όλη ροζ και με γέμιση μπισκότο oreo (απλά θεϊκή) και της έβαλα πάνω ένα μπανεράκι με σημαιάκια και ένα ροζ άλογο-παιχνίδι της κόρης μου.

Την διασκέδαση των μικρών (για όσο πρόλαβε δηλαδή) ανέλαβε η Αγγελική, που ήταν πραγματικά μια έκπληξη. Ενθουσιάστηκα μαζί της και με τον τρόπο που διασκέδασε τα παιδιά.

Όλα καλά λοιπόν. Ή μήπως όχι...Τι σας είχα γράψει στην αρχή-ότι δεν είχα πλήρη εικόνα των καιρικών συνθηκών που θα επικρατούσαν...Λοιπόν, ανήμερα του πάρτυ είχα το βλέμμα μου συνέχεια στραμμένο στον ουρανό, προσπαθώντας να μαντέψω αν θα μας κάνει τη χάρη ενώ επισκέφτηκα άπειρες φορές το site της ΕΜΥ για να δω την πρόγνωση...

....

....

....

Μία ώρα κράτησε η χαρά της λιακάδας...Μετά από ένα ψιλόβροχο που αγνοήσαμε επιδεικτικά και συνεχίσαμε τη διασκέδασή μας, μας επισκέφτηκε ένα ωραιότατο μπουρίνι, που μας ανάγκασε να ανέβουμε στο σπίτι της μαμάς μου μια και το μπαλκόνι της είναι αρκετά μεγάλο...Άνετα δεν είμασταν αλλά τουλάχιστον μπορέσαμε να κόψουμε την τούρτα και να χορέψουμε τον χορό ... του ήλιου όλοι μαζί, μικροί μεγάλοι, μέχρι που γίναμε μούσκεμα (στον ιδρώτα αυτή τη φορά). Κι όταν άρχισαν οι καλεσμένοι μας σιγά σιγά να αποχωρούν, νωρίτερα από ότι συνήθως λόγω των περιστάσεων, αντικρίσαμε αυτή την εικόνα...

Αν και με τρελό άγχος, αν και με ανατροπή των όσων είχα οργανώσει και αν και με ... βρεγμένο μπουφέ (ευτυχώς όλοι πρόλαβαν να φάνε κάτι) πιστεύω πως θα το θυμόμαστε σίγουρα αυτό το πάρτυ γενεθλίων...Άλλωστε κάθε μπόρα ακολουθείται από ένα ουράνιο τόξο. Και το περιμένουμε με τόση λαχτάρα αυτό το ουράνιο τόξο...

Καλημέρα!

Πάρτι γενεθλίων με θέμα Monster High

Καλησπέρα σε όλους σας! Έχει γίνει πια γραφικό σε κάθε μου ανάρτηση να σας προετοιμάζω για την επόμενη και η επόμενη να έρχεται σχεδόν...δύο μήνες μετά! Είπαμε όμως, η καθημερινότητα έχει τρέξιμο και συνήθως άλλα πράγματα έχουν προτεραιότητα. Επιπλέον, καμιά φορά, όταν κάνουμε σχέδια Κάποιος εκεί ψηλά χαμογελά...Έτσι συνέβη και σ' εμάς τον Ιούνιο-ένα ατύχημα που ακολούθησε ένας σπασμένος αγκώνας, χειρουργείο, νάρθηκας και νοσηλεία για το κοριτσάκι μου, έφερε τα πάνω-κάτω. Μεταξύ αυτών και το κανονισμένο για την ίδια μέρα πάρτι γενεθλίων της που φυσικά αναβλήθηκε για την επόμενη εβδομάδα-εφόσον θα ήταν καλά και θα το επιθυμούσε και η ίδια. Το θέμα είχε επιλεγεί, η υγεία και η διάθεσή μας το επέτρεψε κι έτσι, αν και μετρήσαμε αρκετές απώλειες λόγω θέρους, το πάρτι μας έγινε μεταχρονολογημένα αλλά με την ίδια επιτυχία!

Πάρτι γενεθλίων λοιπόν, με θέμα τις Monster High, στην είσοδο της πολυκατοικίας μας (πρώτη φορά το τολμώ και θα το επαναλάβω σίγουρα!)

Εν αρχή ην...το κέρασμα για το νηπιαγωγείο! Κόκκινα χωνάκια, με κόκκινη καρό κορδέλα, γεμισμένα με...πειρασμούς! Φυσικά έγιναν ανάρπαστα!

Η τούρτα-εξ ολοκλήρου φτιαγμένη από εμένα! Δεν μπορώ να σας κρύψω ότι τόσο ως εμφάνιση όσο και ως γεύση έκανε πάταγο-αρκετές μαμάδες μου ζήτησαν τη συνταγή!

Ο μπουφές μας-όλα τα εδέσματα, εύκολα στην ετοιμασία αλλά και αγαπητά από τα παιδιά: σπανακόπιτα, σουσαμίνια με τυρί, πίτσα, σουβλάκια με κεφτεδάκια, gouda και τοματίνια, αράβικες πίτες με κοτομπουκιές και μουστάρδα, κρουασανάκια με άσπρη και μαύρη μερέντα, κρουασανάκια με γαλοπούλα και gouda, γλυκά χρωματιστά τοστ με μαρμελάδα και φυσικά γλυκείς και αλμυροί πειρασμοί για τα παδιά! Αρχικά σχεδίαζα να φτιάξω πολλά περισσότερα, αλλά λίγο η κούραση και λίγο οι συνθήκες, δεν μου το επέτρεψαν.
Επίσης έφτιαξα tags με τις Monster High όπου έγραψα το είδος του κάθε εδέσματος και στόλισα οδοντογλυφίδες με μικρά tags Monster High!

Η διακόσμησή μας ήταν αρκετά λιτή: ο άντρας μου έφτιαξε νυχτερίδες από χαρτόνι (ελέω Draculaura) και τις κρέμασε σε διάφορα σημεία κι εγώ έφτιαξα pom-pon από τούλι με τα οποία στόλισα το χώρο πάνω και γύρω από τον μπουφέ. Τα τραπέζια μας στόλιζαν ροζ τραπεζομάντηλα, είχαμε ροζ πιατάκια, ποτηράκια, πιρουνάκια, χαρτοπετσέτες κι ένα μεγάλο κανόνι με χαρτοπόλεμο που "σκάσαμε" μόλις η Ελένη έσβησε το κεράκι με το νούμερο έξι!

Στη συντροφιά μας είχαμε και τη γλυκύτατη Νατάσσα που κράτησε απασχολημένα τα παιδιά με μουσικοκινητικά παιχνίδια, χορό, μπαλονοκατασκευές, face painting και πολλά άλλα!

Ήταν όλα πολύ όμορφα, αν και κουράστηκα πολύ πριν και μετά το πάρτι λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης, όμως μετά από όσα πέρασε το κοριτσάκι μου, νομίζω ότι της άξιζε και με το παραπάνω! Και του χρόνου καλύτερα!

Με αφορμή ...

... τα τρίτα γενέθλια του γίου μου (στις 12 Φεβρουαρίου-ήδη πέρασε μήνας) τα έφερα από εδώ, τα στρίμωξα από εκεί και βρήκα λίγο χρόνο να κάνω μια ανάρτηση. Τρέχουν οι μέρες νερό, περνάνε οι βδομάδες και οι μήνες κι εγώ χαμπάρι δεν παίρνω...Πρώτη φορά στη ζωή μου, νιώθω το χρόνο να "κυλάει" μέσα από την καθημερινότητα κι εγώ να μην καταλαβαίνω το πόσο γρήγορα το κάνει! Ίσως να φταίει κι αυτός ο μακρύς κι ατέλειωτος χειμώνας (πέντε μήνες τώρα) που μας έκανε φέτος...Πότε θα έρθει η Άνοιξη, πότε θα δούμε λίγο ήλιο, πότε θα ανθίσει η φύση και θα μας καλέσει να την χαρούμε; Εύχομαι να μην αργήσει πολύ ακόμη...Τώρα θα αναρωτιέστε γιατί με έπιασε ξαφνικά τέτοια "χρονοκατάσταση". Είναι που μου συμβαίνει ένα χαρμόσυνο γεγονός και με έναυσμα αυτό μετράω αλλιώς τον χρόνο έδω και δώδεκα εβδομάδες - ναι ακριβώς τόσο έγκυος είμαι στο τρίτο μου μωρό! Τέλος Σεπτέμβρη - πρώτα ο Θεός- θα υποδεχτούμε ένα ακόμη μέλος στην οικογένεια...Όπως καταλαβαίνετε, αυτός είναι ένας από τους λόγους που ο χρόνος κυλάει γρήγορα-η κούραση αλλά και η ανυπομονυσία συνάμα, κάνουν τις μέρες μου "μικρές" σε διάρκεια αλλά πλήρεις.

Τελείωνω με αυτό μου τον μονόλογο για να σας δείξω λίγα πραγματάκια που έφτιαξα: αρχίζω όπως προείπα με τα τρίτα γενέθλια του γιού μου και το τραπέζι με τα καλούδια που ετοίμασα για τα πιτσιρίκια. Cupcakes και γλυφιτζούρια σοκολάτας έκανα με τα χεράκια μου και μαζί με marshmelows, σοκολάτες και γλυφιτζούρια-μπαστουνάκια (που όλα μαζί στο τέλος μπήκαν σε χωνάκι για το κάθε παιδάκι) έκλεισαν ευχάριστα το μασκέ πάρτυ μας με θέμα, όπως θα καταλάβατε από τις φωτό, τον Superman.
Εν συνέχεια έχουμε τρία diaper cakes που ταξίδεψαν σε ένα χωριό της Κοζάνης και ήταν δωράκια για τρία νεογέννητα μωράκια.
Τέλος, αυτό το που βλέπετε στη φωτό είναι μια χειροποίητη καρφίτσα που έφτιαξα πέρσυ το Πάσχα για τη νονά της κόρης μου και της τη χάρισα στα γενέθλιά της. Φτιαγμένη από τούλι, χάντρες και πούπουλα, μπορεί να φορεθεί άνετα με πολλά ρούχα και μοιάζει και vintage!
Αυτά από εμένα...Σύντομα (καλά ας μη λέω μεγάλα λόγια) θα επιστρέψω με κάποιες νέες κατασκευές που έχω στο μυαλουδάκι μου. Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά! Σας φιλώ!

Επανήλθα!!!

Χάθηκα, το ξέρω, αλλά ο τελευταίος μήνας ήταν πολύ δύσκολος, πολύ γεμάτος και πολύ ευχάριστος ταυτόχρονα κυρίως γιατί είναι ο μήνας των χαρούμενων επετείων (γιορτάζουν και τα δύο παιδιά μου στις 21 Μαΐου και έχει η κόρη μου γενέθλια τον Ιούνιο).Θα σας δείξω λοιπόν όσα πραγματάκια έκανα όλον αυτό τον καιρό - μέσα στο γενικό μου "τρέξιμο". Λοιπόν θα τα πάρω από τα πιο πρόσφατα:

Σήμερα βαφτίστηκε η μικρή Τάνια, η γλυκούλα ροδομάγουλη μπεμπούλα της Μαρίας και της ετοίμασα ένα πριγκιπικό diaper cake, πάνω στο οποίο έβαλα τα ρουχάκια που της χάρισα. Μαρία και Γιώργο να σας ζήσει η κούκλα σας!

Την Παρασκευή 10 Ιουνίου η κορούλα μου Ελένη έσβησε το 5ο της κεράκι-δεν ετοίμασα πολλά πράγματα λόγω δουλειάς όμως έκανα τα κλασσικά μου χωνάκια μέσα στα οποία "έκρυψα" γλυκούς πειρασμούς και τα χάρισα στα παιδάκια που ήταν στο πάρτυ. Περάσαμε τέλεια και το κοριτσάκι μου ήταν μια μικρή νεράιδα μέσα στο υπέροχο φόρεμά της! Χρόνια σου πολλά κούκλα μου!

Η Μαριέττα -για την οποία είχα ετοιμάσει μια tutu για την βάφτισή της- στις 28 Μαΐου έγινε ενός! Η μανούλα της, η Μαρία, μου ζήτησε να της φτιάξω φραουλένια προσκλητήρια για το πάρτυ της, μια και αυτό θα ήταν το θέμα του, καθώς και καρτελάκια για τα δωράκια των παιδιών.Κι εγώ έκανα αυτά που βλέπετε - να τη χαίρεσαι Μαράκι!

Για το κλείσιμο άφησα δύο μικρές μπεμπούλες - η μια βαφτίσηκε ήδη και η άλλη θα βαφτιστεί την άλλη Κυριακή. Η Βασιλεία μου ζήτησε μια tutu και μια ασορτί κορδέλα σε φούξια-μαύρο για τη βάφτιση της μικρής της και η Βασιλική επέλεξε σαν θέμα για τη βάφτιση το κεράσι και μου ζήτησε μια κοκκινόλευκη tutu με ασορτί κορδέλα. Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βλέπετε στις φωτό και άρεσε και στις δύο μανούλες-καλοφώτιστα να είναι τα κοριτσάκια σας!