Δώρα για τις δασκάλες τους vol.3

Μπήκε επιτέλους ο Ιούνιος, ζεστός και λαμπρός και πολύ τον περίμενα είναι η αλήθεια! Μετά από ένα μακρύ χειμώνα που τα είχε όλα (από χιόνια μέχρι αλκυωνίδες μέρες) και μετά από ένα Μάιο που περισσότερο με Νοέμβριο έμοιαζε, η ανάγκη μας για το καλοκαίρι και την ξενοιασιά του, είναι πλέον επιτακτική. Και βέβαια ο Ιούνιος φέρνει μαζί του και το τέλος της σχολικής χρονιάς - ω ναι!

Ως μαμά και μάλιστα τριών παιδιών, έχω περάσει πολλές πρώτες και τελευταίες μέρες σχολείου - και θα περάσω πολλές περισσότερες στο μέλλον. Διαβάζοντας σήμερα αυτό το άρθρο της Άσπας, χαμογέλασα, γιατί είμαι σίγουρη πως είμαι κι εγώ μια μαμά με διπλή προσωπικότητα: το Σεπτέμβρη ανυπομονώ να ανοίξουν τα σχολεία και τον Ιούνη ανυπομονώ να κλείσουν και συνάμμα, τρέμω, γιατί "τι θα κάνω τα παιδιά το καλοκαίρι". Για τα παιδιά, το κλείσιμο του σχολείου έχει επίσης γλυκόπικρη γεύση - από τη μια αρχίζει η ανεμελιά των διακοπών κι από την άλλη χάνονται οι ρυθμοί και σκορπίζουν οι φίλοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει τελικά το καλοκαίρι; Ότι θα βγούμε από την κανονικότητα και θα αφεθούμε...

Όπως και να έχει πάντως, το κλείσιμο των σχολείων, σηματοδοτεί και για τα παιδιά ένα τέλος, που δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό είναι κακό: πάντα λέω ότι κάθε τέλος είναι μια αρχή και το πιστεύω. Πέρσυ για παράδειγμα, χωρίς να το γνωρίζουμε φυσικά τότε, η μικρή μου πέρασε τις τελευταίες μέρες της στον αγαπημένο μας παιδικό σταθμό, αφού τον Σεπτέμβρη ξεκίνησε προνήπιο. Και είμαι πολύ χαρούμενη για εκείνη γιατί πρόλαβε και χάρισε ένα μικρό δωράκι στις δασκάλες που τελικά ήταν και αυτό του αποχαιρετισμού.

 

Ένα μικρό τελαράκι που απεικόνιζε ένα λουλούδι, αποτυπωμένο από τα χεράκια της. Την ημέρα εκείνη τη συνόδευσα εγώ στον σταθμό γιατί ήθελα να δω τη χαρά στα μάτια της όταν θα προσέφερε στις αγαπημένες της "κυρίες" ένα συμβολικό δωράκι από ένα "λουλούδι" που "άνθισε" στα χέρια τους!

 

Για το δωράκι των δασκάλων των δύο μεγαλύτερων παιδιών μου δανείστηκα την ιδέα της Γιούλης από το Παιχνιδάκι και ζήτησα από τα παιδιά να φτιάξουν καλοκαιρινές ζωγραφιές εξηγώντας τους το σκοπό για τον οποίο τις προορίζαμε. Αφού τις στολίσαμε με χρωματιστές κορδέλες και όμορφα εκτυπώσιμα που βρήκα στο internet, τα έργα τους έγιναν αυτές οι ευφάνταστες θήκες γυαλιών, ιδανικές για την παραλία και την εξοχή, φτιάγμενες με αγάπη από χεράκια παιδικά.

 

Καλό καλοκαίρι στα πιτσιρίκια μας - ας το χαρούν γιατί τους αξίζει!

Σας φιλώ!

Μαμαδίστικο κέρασμα για το σχολείο (ή πώς αλλιώς να σας κάνω να ξεχάσετε ότι έχω τρεις μήνες να γράψω)

Σήμερα Κυριακή 21 Μαΐου και γιορτάζουν οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη. Η σημερινή ημέρα είναι μεγάλη γιορτή για το σπίτι μας καθώς γιορτάζουν τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου (δεν θυμάμαι πόσες φορές το έχω γράψει, ούτε πότε, οπότε συγχωρείστε με που δεν βάζω links με τις σχετικές αναρτήσεις) και πάντα γιορτάζουμε κερνώντας, εκτός των άλλων, τους φίλους και συμμαθητές μας στο σχολείο.

Καθώς είμαι μαζόχα, δηλαδή μου αρέσει πάντα να "κουράζομαι" και να ετοιμάζω σπιτικά ή σχεδόν σπιτικά κεράσματα για να μοιράσουν τα παιδιά μου στο σχολείο, googlάροντας συχνά-πυκνά και αν βρω κάτι που μου αρέσει, το κρατάω και το ανασύρω από το αρχείο μου για περιπτώσεις σαν και αυτή.

Κάθε χρόνο στη γιορτή τους, θέλω τα παιδιά έχουν ένα κοινό κέρασμα (όχι διαφορετικό ο καθένας δηλαδή) και καθώς η κόρη μου είναι πια στην Πέμπτη δημοτικού, επέλεξα φέτος να αποφύγω τα πολύ "παιδικά" κεράσματα για να μην τη φέρω σε δύσκολη θέση. Επίσης επέλεξα, αφού εκτός από μαζόχα είμαι και εργαζόμενη, να μην διαλέξω κάτι χρονοβόρο, δύσκολο, με πολλά υλικά και κυρίως με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας να αποτύχει (την έχω πατήσει στο παρελθόν και πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου μα καθόλου ευχάριστο και δεν θα ήθελα να ξανασυμβεί). Κι επειδή πολλά είπα, ας σας πω τι έφτιαξα: μπισκότα Μιράντα, γεμισμένα σαν σε σάντουιτς με μερέντα και βουτυγμένα σε σοκολάτα γάλακτος. Την ιδέα την βρήκα εδώ, είναι πανεύκολη και χαριτωμένη, ιδανική σε σχέση με όλα όσα ανέφερα παραπάνω.

Τίποτα δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένο ή έστω, καλύτερα είναι να αξιοποιείται δημιουργικά.Έτσι η σοκολάτα στην οποία "βούτηξαν" τα μπισκοτένια σάντουιτς, είναι τα σοκολατένια αυγά που μας χάρισαν σε μεγάλη ποσότητα το Πάσχα και δεν ήθελα να φαγωθούν από τα παιδιά όλα, αφού ήταν πραγματικά πολλά!

Για να δώσω την εικόνα του χειροποίητου, έριξα από πάνω χρωματιστή τρούφα που πάντα κάνει ένα γλύκισμα θελκτικότερο στα μικρά παιδιά. Τελικά το αποτέλεσμα ήταν απολύτως μέσα στις προσδοκίες μου και παραπάνω, καθώς μου πήρε μόνο μια ώρα για να την όλη ετοιμασία 60 τεμαχίων σοκολατομπισκοτένιων σάντουιτς!

Τα κεράσματα θα μοιραστούν αύριο Δευτέρα και μένει μόνο να δούμε αν θα αρέσουν και στους συμμαθητές των παιδιών. Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!

DIY αξεσουάρ για στολή μονόκερος

Tην Κυριακή που μας πέρασε άνοιξε το φετινό Τριώδιο και φέτος το τιμήσαμε από την πρώτη κιόλας μέρα. Με αφορμή το πάρτυ γενεθλίων του βαφτιστικού μου, σκάρωσα στα γρήγορα, μερικές μέρες πριν, τη στέκα με το κερατάκι και την ουρίτσα για να ντυθεί η μικρή μου μονόκερος. Με λίγη φαντασία βέβαια γιατί, εκτός της στέκας και της ουράς, απλά φόρεσε ένα άσπρο μπλουζάκι και την πανέμορφη petit skirt που της χάρισε η νονά της για τα Χριστούγεννα. Και φυσικά δεν αμελήσαμε να κάνουμε και το καθιερωμένο face painting - ένα ουράνιο τόξο που προβάλλει ανάμεσα σε δύο λευκά συννεφάκια!

Την ιδέα τη βρήκα στο Pinterest και μου άρεσε πολύ.  Ακολούθησα τις οδηγίες που βρήκα εδώ και με ελάχιστες παραλαγές την προσάρμοσα στα δικά μας γούστα.

To πατρόν για το κερατάκι το βρήκα εδώ. Χρησιμοποίησα καλής ποιότητας τσόχα που δεν σκίζεται και δεν ξεχειλώνει εύκολα. Αφού το έκοψα, προτίμησα να το ράψω αντί να το κολήσω με θερμοσιλικόνη για μεγαλύτερη αντοχή.

Στη συνέχεια το γέμισα με ειδικό υλικό γεμίσματος για μαξιλάρια (μας είχε μείνει πολύ από τη βάφτιση της Μαρκέλλας!).

 

Έπειτα έκοψα (στο περίπου) ένα στρογγυλό κόμματι τσόχας για πάτο και το έραψα και αυτό στη βάση του κέρατου. Μετά έκοψα (και πάλι στο περίπου) μία λωρίδα τσόχας και τύλιξα με αυτή τη στέκα ενώ στις δύο άκρες, την σταθεροποίησα με θερμοσιλικόνη.

Συνέχεια είχαν τα αυτάκια. Ζωγράφισα σε χαρτί το σχέδιο και με βάση αυτό έκοψα την άσπρη τσόχα ενώ για το εσωτερικό τους χρησιμοποίησα ροζ τσόχα, την οποία κόλησα πάνω στην άσπρη με θερμοσιλικόνη. Όταν στέγνωσαν, τα πέρασα γύρω από τη στέκα και τα κόλησα με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται το εσωτερικό ροζ από την μπροστινή πλευρά και το άσπρο από την πίσω.

 

 

Μετά έκοψα σε λωρίδες του ενός μέτρου περίπου η καθέμια, το κάθε ένα από τα τέσσερα χρώματα τούλι και τα πέρασα γύρω από τη στέκα. Για να μη φαίνεται το τύλιγμα αλλά και για να δημιουργήσω μία βάση για να κολήσω το κερατάκι, το σημείο αυτό το "έντυσα" με άσπρη τσόχα. Τέλος, μετά το στέγνωμα, κόλλησα επάνω το κερατάκι, αφού πρώτα είχα στρίψει γύρω του, λεπτή χρυσή κορδέλα, η οποία στερεώθηκε στην αρχή και στο τέλος της και πάλι με θερμοσιλικόνη.

 

 

Τέλος, σε ένα κομμάτι λάστιχο, μετρημένο στις διαστάσεις της μέσης της μικρής μου και αφού έραψα τις δύο άκρες του μεταξύ τους, πέρασα κι άλλες, μεγαλύτερες αυτή τη φορά, λωρίδες από καθένα από τα τέσσερα χρώματα τούλια, δημιουργώντας έτσι την "ουρίτσα".

Η μικρή μου ενθουσιάστηκε και πόζαρε χωρίς αντιρρήσεις στο φακό της μηχανής μου...Τράβηξα πολλές όμορφες φωτογραφίες της, γιατί υποψιάζομαι ότι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και πολύ σύντομα οι στολές που θα επιλέγει να ντυθεί, δεν θα είναι και τόσο χαριτωμένες...

  

Να περάσετε όμορφα ακόμη και αν δεν "ντυθείτε" φέτος! Χαρούμενες Απόκριες!