Secret crafter 2014

23 Νοεμβρίου σήμερα και πλέον διανύουμε την τελευταία εβδομάδα του τελευταίου μήνα του Φθινοπώρου...Ο Δεκέμβριος είναι μια ανάσα μακριά και παρόλο που ακόμη δεν στολίσαμε το σπίτι - το έχουμε προγραμματίσει για το επόμενο Σαββατοκύριακο- μπαίνουμε σιγά σιγά εδώ και μέρες σε κλίμα γιορτινό: λίστες με δώρα, κατασκευές, γιορτινές συνταγές και βόλτες με τα παιδιά, ετοιμασία του φετινού μας ημερολογίου αντίστροφης μέτρησης (με μία παραλλαγή φέτος - θα το δείτε σύντομα), χριστουγεννιάτικη μουσική (jazz κατά προτίμηση) στο σπίτι και στο γραφείο και τόσα άλλα που μας προετοιμάζουν γλυκά για την - ίσως- πιο χαρούμενη γιορτή του χρόνου. Τη γιορτή που μας κάνει όλους και πάλι παιδιά!

Και τι παιδιά θα είμασταν όλοι μας αν δεν λαχταρούσαμε μια ανταλλαγή δώρων - χωρίς μάλιστα να γνωρίζουμε καν ποιός θα μας προσφέρει το δώρο μας. Έτσι, η καλή μας Άννα από το In my closet φρόντισε να επαναλάβει για δεύτερη χρονιά φέτος την πολύ επιτυχήμενη της Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή υλικών χειροτεχνίας ή αλλιώς Secret Crafter 2015! Πολλοί άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι, θα ανταλλάξουν καλούδια για διάφορες κατασκευές (ραπτική, πλέξιμο, ζαχαροπλαστική και άλλα τόσα πολλά) που θα ήθελαν να μοιραστούν μεταξύ τους, να χαρίσουν ευχές και να γλυκάνουν ευχάριστα ο ένας τον άλλο. Το πιο όμορφο από όλα όμως για μένα, είναι η γλυκιά ανυπομονησία που θα μας καταλάβει όλους όσους θα συμμετέχουμε, καθώς θα λαχταράμε να λάβουμε το πακετάκι μας, το οποίο δεν θα γνωρίζουμε ούτε ακριβώς πότε θα λάβουμε, ούτε από ποιόν αλλά και ούτε τι θα έχει μέσα. Αληθινή έκπληξη δηλαδή!

Κι επειδή εγώ λατρεύω τις ανταλλαγές δώρων, πόσο μάλλον τώρα που μεγαλώνοντας δεν έχω τέτοιες ευκαιρίες, έσπευσα και φέτος να συμμετάσχω: σαν παιδί που λαχταρά να λάβει το Χριστουγεννιάτικο δώρο του αλλά και σαν ξωτικό του Άη Βασίλη, που θα ετοιμάσει κάτι για έναν άγνωστο σε κάποια γωνιά της Ελλάδας και θα τον κάνει να χαμογελάσει!

Φυσικά δεν θα σας δείξω ακόμη τι ετοιμάζω για τη φετινή ανταλλαγή, άλλωστε ακόμη συμπληρώνω πραγματάκια. Θα σας δείξω όμως τι ετοίμασα στην περσινή για την παραλήπτριά μου την Κατερίνα - ένα κουτί όλο glitter με υλικά για ζαχαροπλαστική, όπως είχε ζητήσει, που είχε μέσα: μια κάρτα με ευχές από τα χεράκια μου φτιαγμένη με θήκες cupcakes, ένα εργαλείο για το ίσιωμα της ζαχαρόπαστας, χριστουγεννιάτικα sprinkles, mini marshmellows, θήκες για cupcakes, χάρτινα καλαμάκια, ένα στολίδι tutu σαν αυτά που είχα φτιάξει το 2012, ένα έξτρα δωράκι και τέλος λίγους σοκολατένιους Αη-Βασίληδες για να την γλυκάνω λιγάκι!

 

Το πακετάκι που έλαβα εγώ πέρσυ, είχε επίσης πολλά πραγματάκια μέσα και ευχαριστώ το ξωτικό μου για την προσπάθεια. Φέτος, ανυπομονώ ακόμη περισσότερο από πέρσυ για να λάβω το πακέτο μου. Τι θα έχει μέσα; Πώς θα είναι η κάρτα του;Τι γλυκάκι θα μου στείλει κλπ.

Και με αυτές τις σκέψεις μου σας αφήνω...Καλή βδομάδα να έχουμε και με το καλό να αρχίσουμε όλοι τις γιορτινές ετοιμασίες στο σπιτικό μας....

Σας φιλώ

Μανιταροπάρτυ!

Το τρίτο πάρτυ της μικρής μου, στις 25 Σεπτεμβρίου (ανήμερα των γενεθλίων της) πέρασε πλέον στην ιστορία (των πάρτυ μας)! Αν και καθημερινή (Παρασκευή), αν και εν μέσω τρελού άγχους και τρεξίματος λόγω της ούτως ή άλλως γεμάτης περιόδου που είναι ο Σεπτέμβριος (βλέπε έναρξη σχολείων, παιδικού σταθμού και δραστηριοτήτων μαζί με όλα όσα συνεπάγονται αυτά), αν και με ανόητα (κατά τη γνώμη μου) μικροπροβλήματα (δικά μου και των γύρω μου), τολμώ να πω ότι και φέτος μια χαρά τα καταφέραμε!

Στην αρχή είχα στο μυαλό μου το θέμα του πάρτυ να είναι κάτι τέτοιο το οποίο με ενθουσίασε από την πρώτη στιγμή που το είδα...Ξεκίνησα με τις πρώτες μικροαγορές των υλικών από νωρίς (πριν το καλοκαίρι) αλλά όταν έφτασε η ώρα του πάρτυ, άλλαξα γνώμη και σκέφτηκα να αλλάξω λίγο το θέμα κι από woodland party να γίνει Κοκκινοσκουφίτσα party. To πρόβλημα είναι ότι για να βρει κανείς Κοκκινοσκουφίτσα (σε κουκλάκι, χαρτοπετσέτα και οτιδήποτε άλλο σχετικό) την τελευταία στιγμή (ή και γενικότερα) αποδείχτηκε εξαιρετικά δύσκολο...Έτσι αρκέστηκα σε ένα όμορφο template για το ηλεκτρονικό προσκλητήριο του πάρτυ με την Κοκκινοσκουφίτσα και το υπόλοιπο πάρτυ κινήθηκε θεματικά στο ... μανιτάρι! Εξού και η δημοσιεύση που έκανα στο fb τη βραδυά της παραμονής "Όλα έτοιμα για το αυριανό πάρτυ μας!!!Πολύ κόκκινο, πολύ πουά και πολύ μανιτάρι έπεσε πάντως..." Τελικά την Κοκκινοσκουφίτσα μάλλον την έφαγε ο λύκος (μαύρο χιούμορ)!

Και φέτος μας φιλοξένησε το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στον Εύοσμο και δεν το μετανοιώσαμε καθόλου - άλλωστε και το περσυνό μας πάρτυ αλλά και το πάρτυ των δύο μεγαλύτερων παιδιών μου τον Ιούνιο (το οποίο δεν σας έδειξα γιατί δεν έκανα τίποτα το ιδιαίτερο), εκεί έγινε. Ο καιρός ήταν εξαιρετικά καλός (για πολύ καλή μας τύχη αφού την επόμενη έβρεχε ολημερίς), οι φίλοι μας μας τίμησαν με την παρουσία τους και τα πιτσιρίκια το ευχαριστήθηκαν αφού εκτός από τις εγκαταστάσεις του Πάρκου, είχαν και την εξαιρετική Yupi Yaya η οποία (και την ευχαριστώ πάρα πολύ γι΄αυτό) μας χάρισε μια όμορφη βραδυά γενεθλίων.

 

Πάμε τώρα στο candy table που ετοίμασα (και μόνο - από αλμύρα, φρόντισαν για εμάς οι υπεύθυνοι του Πάρκου) για μικρούς αλλά και μεγάλους. Όπως είπα στην αρχή, ο χρόνος ήταν πιεστικός. Έτσι αγόρασα κάποια έτοιμα γλυκίσματα (γκοφρετίνια, πουράκια, μπισκότα-βάφλες, ποικιλία σοκολατένιων δημητριακών-smarties σε ατομικά σακουλάκια και ζελεδάκια-μούρα) ενώ έφτιαξα δοκιμασμένες συνταγές του παρελθόντος (μπισκότα βουτύρου-μανιτάρια με ζαχαρόπαστα, γλυκοκουτάλια, cupcakes λεμονιού-μανιτάρια και cake pops). Όλα στήθηκαν όμορφα και στολίστηκαν με υλικά που είχα ήδη και το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στις φωτό...

Όσο για την τούρτα μας; Έτοιμη για φέτος από το αγαπημένο μας ζαχαροπλαστείο και με την αγαπημένη μας γέμιση (oreo cookies) αλλά εντελώς αστόλιστη από έξω. Αυτό το ανέλαβα εγώ. Κι επειδή όπως προείπα Κοκκινοσκουφίτσα γιοκ, λίγα μανιτάρια, πράσινη τρούφα και ένα handmade banner από σημαιάκια στηριγμένο σε χάρτινα καλαμάκια αποτέλεσαν τον στολισμό της...

Και με το φετινό μας μανιταροπάρτυ σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλό μήνα και καλή βδομάδα - το φθινόπωρο όπως φαίνεται μπήκε για τα καλά και είναι όμορφη αυτή η ομαλή μετάβαση στον επικείμενο χειμώνα!

 

Τι έκανα φέτος το καλοκαίρι

Πέρασαν τρεις μήνες από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι στο blog και στο μεταξύ μεσολάβησε ένα καλοκαίρι μοναδικό...Μοναδικό όχι με την έννοια του καταπληκτικού και του απαράμιλλου αλλά με την έννοια του πρωτοφανούς και του ασυνήθιστου...Δεν θα επεκταθώ περισσότερο γιατί ξέρω καλά πως τούτος ο μικροσκοπικός χώρος μου στο διαδίκτυο, ούτε ταιριάζει αλλά και ούτε αρμόζει να αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες...Απλώς, μαζί με όλους κι εγώ, για ένα διάστημα απείχα από κάποια πράγματα, μια και δεν ήξερα τι θα μου ξημερώσει το αύριο...Μόνο όταν (ας πούμε) ηρέμησε λίγο η κατάσταση, αποφάσισα να ασχοληθώ με κατιτί για να γεμίσω δημιουργικά τον χρόνο που είχα...Τί έκανα λοιπόν φέτος το καλοκαίρι;

Όχι πολλά τελικά είναι η απάντηση...Ασχολήθηκα όμως επιτέλους (!) με τη ραπτομηχανή μου. Μετά από ένα νυχτερινό μαραθώνιο και στην προσπάθειά μου να ράψω ένα baby busy tag blanket, είχα τελικά αυτό το αποτέλεσμα:

Εντάξει, δεν το λες κι ό,τι καλύτερο, ένα πρωτόλειο ήταν, αλλά εγώ πείσμωσα...Είναι μία τόσο μα τόσο εύκολη κατασκευή, ακόμη και για μία πρωτάρα στο ράψιμο, όπως εγώ, κι επομένως δεν είχα καμιά δικαιολογία...Έτσι μερικές μέρες μετά και με αφορμή τη βάφτιση της μικρανιψιάς του συζύγου μου, σκέφτηκα "ή τώρα ή ποτέ" κι έκανα αυτό:

Αν και είμαι αρκετά αυστηρός κριτής του εαυτού μου, νομίζω ότι έκανα μία αξιοπρεπή προσπάθεια κι αν εξαιρέσει κανείς (κάνει τα στραβά μάτια εν ολίγοις) τις στραβές βελονιές, νομίζω ότι ε δεν είναι και για πέταμα...Τι λέτε τα κατάφερα;;;

Μαζί ετοίμασα και μία λιλά-κίτρινη (αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός) tutu καθώς και μία ταιριαστή κορδέλα για τα μαλλιά για τη μικρούλα και όλα μαζί έγιναν ένα όμορφο πακέτο και χαρίστηκαν με πολύ αγάπη, όπως όλα τα χειροποίητα αντικείμενα που φτιάχνω για τους αγαπημένους μου...

Δεν έκανα όμως μόνο αυτά...Με αφορμή την (για ακόμη μια φορά εξαιρετική) ιδέα της Άννας από το In my closet ετοίμασα και κάτι για το καλοκαίρι - ένα mobile από κοχύλια και θαλασσόξυλα...

...αλλά και το πανεύκολο και πεντανόστιμο παγωτό σε μεριδούλες της Λίτσας (αυτό το έκανα περισσότερες από μία φορές φέτος το καλοκαίρι και πάντα μα πάντα δεν έμενε ούτε ένα!).

Για το τέλος θα κλείσω με μία αναφορά στις μαρμελάδες που έφτιαξα για να έχω απόθεμα για το φετινό χειμώνα...Καθώς οικογενειακώς τις "τσακίζουμε", επιδίωξα να κάνω και σε περισσότερη ποσότητα αλλά και σε μεγαλύτερη γευστική ποικιλία...Έτσι εκτός από τη μαρμελάδα φράουλα που είχα φτιάξει και πέρσυ (αλλά τελικά δεν μας έφτασε!), έκανα και μαρμελάδα βερύκοκο-νεκταρίνι αλλά και μαρμελάδα σύκο, με σύκα από το δέντρο μας στη Χαλκιδική, με τις συνταγές που πολύ ευγενικά μοιράστηκε μαζί μου η γλυκύτατη Δώρα, εμπνεύστρια και δημιουργός του απίθανου Love for sugar. Ειδικά για τη μαρμελάδα σύκο, αν και δεν είμαι καθόλου φίλος αυτού του φρούτου, η γεύση της αποδείχτηκε ασυναγώνιστη και πέρα από κάθε προσδοκία...

Από τη στιγμή της δημιουργίας της μαρμελάδας βερύκοκο-νεκταρίνι...Για δέστε χρώμα απίθανο!

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο Σεπτέμβριο...Έχουμε και γενέθλια αυτό το μήνα, επομένως it' s party time (again)! Καλό φθινόπωρο σε όλους μας!