Τι έκανα φέτος το καλοκαίρι

Πέρασαν τρεις μήνες από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι στο blog και στο μεταξύ μεσολάβησε ένα καλοκαίρι μοναδικό...Μοναδικό όχι με την έννοια του καταπληκτικού και του απαράμιλλου αλλά με την έννοια του πρωτοφανούς και του ασυνήθιστου...Δεν θα επεκταθώ περισσότερο γιατί ξέρω καλά πως τούτος ο μικροσκοπικός χώρος μου στο διαδίκτυο, ούτε ταιριάζει αλλά και ούτε αρμόζει να αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες...Απλώς, μαζί με όλους κι εγώ, για ένα διάστημα απείχα από κάποια πράγματα, μια και δεν ήξερα τι θα μου ξημερώσει το αύριο...Μόνο όταν (ας πούμε) ηρέμησε λίγο η κατάσταση, αποφάσισα να ασχοληθώ με κατιτί για να γεμίσω δημιουργικά τον χρόνο που είχα...Τί έκανα λοιπόν φέτος το καλοκαίρι;

Όχι πολλά τελικά είναι η απάντηση...Ασχολήθηκα όμως επιτέλους (!) με τη ραπτομηχανή μου. Μετά από ένα νυχτερινό μαραθώνιο και στην προσπάθειά μου να ράψω ένα baby busy tag blanket, είχα τελικά αυτό το αποτέλεσμα:

Εντάξει, δεν το λες κι ό,τι καλύτερο, ένα πρωτόλειο ήταν, αλλά εγώ πείσμωσα...Είναι μία τόσο μα τόσο εύκολη κατασκευή, ακόμη και για μία πρωτάρα στο ράψιμο, όπως εγώ, κι επομένως δεν είχα καμιά δικαιολογία...Έτσι μερικές μέρες μετά και με αφορμή τη βάφτιση της μικρανιψιάς του συζύγου μου, σκέφτηκα "ή τώρα ή ποτέ" κι έκανα αυτό:

Αν και είμαι αρκετά αυστηρός κριτής του εαυτού μου, νομίζω ότι έκανα μία αξιοπρεπή προσπάθεια κι αν εξαιρέσει κανείς (κάνει τα στραβά μάτια εν ολίγοις) τις στραβές βελονιές, νομίζω ότι ε δεν είναι και για πέταμα...Τι λέτε τα κατάφερα;;;

Μαζί ετοίμασα και μία λιλά-κίτρινη (αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός) tutu καθώς και μία ταιριαστή κορδέλα για τα μαλλιά για τη μικρούλα και όλα μαζί έγιναν ένα όμορφο πακέτο και χαρίστηκαν με πολύ αγάπη, όπως όλα τα χειροποίητα αντικείμενα που φτιάχνω για τους αγαπημένους μου...

Δεν έκανα όμως μόνο αυτά...Με αφορμή την (για ακόμη μια φορά εξαιρετική) ιδέα της Άννας από το In my closet ετοίμασα και κάτι για το καλοκαίρι - ένα mobile από κοχύλια και θαλασσόξυλα...

...αλλά και το πανεύκολο και πεντανόστιμο παγωτό σε μεριδούλες της Λίτσας (αυτό το έκανα περισσότερες από μία φορές φέτος το καλοκαίρι και πάντα μα πάντα δεν έμενε ούτε ένα!).

Για το τέλος θα κλείσω με μία αναφορά στις μαρμελάδες που έφτιαξα για να έχω απόθεμα για το φετινό χειμώνα...Καθώς οικογενειακώς τις "τσακίζουμε", επιδίωξα να κάνω και σε περισσότερη ποσότητα αλλά και σε μεγαλύτερη γευστική ποικιλία...Έτσι εκτός από τη μαρμελάδα φράουλα που είχα φτιάξει και πέρσυ (αλλά τελικά δεν μας έφτασε!), έκανα και μαρμελάδα βερύκοκο-νεκταρίνι αλλά και μαρμελάδα σύκο, με σύκα από το δέντρο μας στη Χαλκιδική, με τις συνταγές που πολύ ευγενικά μοιράστηκε μαζί μου η γλυκύτατη Δώρα, εμπνεύστρια και δημιουργός του απίθανου Love for sugar. Ειδικά για τη μαρμελάδα σύκο, αν και δεν είμαι καθόλου φίλος αυτού του φρούτου, η γεύση της αποδείχτηκε ασυναγώνιστη και πέρα από κάθε προσδοκία...

Από τη στιγμή της δημιουργίας της μαρμελάδας βερύκοκο-νεκταρίνι...Για δέστε χρώμα απίθανο!

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο Σεπτέμβριο...Έχουμε και γενέθλια αυτό το μήνα, επομένως it' s party time (again)! Καλό φθινόπωρο σε όλους μας!

Δώρα για τις δασκάλες τους!

Μία εβδομάδα έμεινε μόλις για να κλείσουν τα σχολεία! Μία εβδομάδα κατά την οποία τα μαθήματα έχουν περάσει σε, μάλλον, δεύτερη μοίρα, μιας και οι εκδρομές (με το σχολείο), οι αποχαιρετιστήριες γιορτούλες (στις εξωσχολικές δραστηριότητες), οι επικείμενες διακοπές (εχμ τις σχολικές εννοώ προφανώς) και η αδυμονία για τα πρώτα μπάνια, πρωταγωνιστούν στα μυαλουδάκια των παιδιών  (των δικών μου τουλάχιστον!). Επιπλέον, από τη μία χαίρονται που θα κλείσουν τα σχολεία (κι όλα τα υπόλοιπα!) κι από την άλλη, στεναχωριούνται που θα χαθούν για ένα διάστημα με τα φιλαράκια τους. Και βέβαια είναι και οι δασκάλες τους! Για τα παιδάκια που πάνε στο δημοτικό, ίσως ο αποχωρισμός με τη δασκάλα δεν είναι καν μέσα στο μυαλό τους, αφού πιθανότατα θα την βλέπουν και του χρόνου ακόμη κι αν δεν διδάσκει στην τάξη που θα πάνε. Όμως για τα παιδάκια που θα αφήσουν φέτος είτε τον παιδικό σταθμό, είτε το νηπιαγωγείο, το να αποχαιρετίσουν για πάντα την αγαπημένη τους δασκάλα μπορεί να γίνει μια γλυκειά ανάμνηση, αν ο αποχαιρετισμός αυτός συνοδεύεται κι από ένα αναμνηστικό δωράκι από το παιδί.

Πέρσυ ο γιος μου αποχαιρετήσε τις αγαπημένες του δασκάλες που τις είχε από το 2011 που πήγε στον παιδικό σταθμό έως και το 2014 που θα ξεκινούσε το νηπιαγωγείο, μ' ένα όμορφο δωράκι που είχε και για μένα συμβολικό νόημα.

Η ιδέα είναι γνωστή - ένα μικρό λουλούδι (βασιλικός) σ' ένα όμορφο γλαστράκι μ' ένα γλυκό μήνυμα (σε χειροποίητο label τύπου μαυροπίνακα) αλλά και κάτι ακόμη - ένα ταμπελάκι με το όνομά του (Κωνσταντίνος) και τις ημερομήνιες της "σποράς" (όταν πρωτοξεκίνησε) και της "άνθισής" του (όταν ολοκλήρωσε τον παιδικό σταθμό)! 

Το μήνυμα που γράψαμε ("Σ΄ευχαριστώ που με βοήθησες να μεγαλώσω") απευθυνόταν σε κάθε δασκάλα μας, αυτά τα τρία χρόνια, με το όνομά της και ήταν τόσο αληθινό και δυνατό που όταν χαρίσαμε τα γλαστράκια σε καθεμιά τους και μαζί με τις αναμνηστικές φωτογραφίες, δεν μπόρεσα παρά να συγκινηθώ. Γιατί τους πήγα ένα μικράκι 2,5 χρονών και πήρα ένα κανονικό παιδάκι τρία χρόνια μετα. Γιατί τους πήγα ένα αγρίμι και πήρα ένα πλάσμα ευγενικό και με τρόπους. Γιατί του έμαθαν να παίζει σε ομάδα, να κάνει φίλους, να σέβεται, να μοιράζεται, να δημιουργεί με τα χεράκια του, να γράφει το όνομά του κι ένα σώρο άλλα πράγματα που τον έκαναν το παιδάκι που είναι σήμερα.

Ναι, το ξέρω θετικά ότι το παιδί μου κέρδισε πάρα πολλά πράγματα κι είμαι απόλυτα ευχαριστημένη από τη δουλειά τους εκεί (σημειωτέον πρόκεται για δημοτικό παιδικό σταθμό). Με λίγα λόγια τους έδωσα ένα "σπόρο" και πήρα πίσω ένα όμορφο "λουλούδι".

Αν κι εσείς έχετε μια δασκάλα που θα θέλατε να της κάνετε ένα δωράκι, ένα ενθύμιο, να της πείτε ένα ευχαριστώ για τη δουλειά που έκανε όλη τη χρονιά, τότε ένα λουλούδι μ΄ ένα γλυκό μήνυμα είναι μία όμορφη, οικονομική και συμβολικότατη ιδέα και θα την κάνει να χαρεί για όλα τα σποράκια που "φυτεύτει" με κόπο κάθε Σεπτέμβρη και που ανθούν από τότε καθημερινά!

Καλοκαιρινά γλυκίσματα για τα παιδιά!

Επιτέλους μπορούμε με ασφάλεια πλέον να πούμε ότι ο καλός καιρός ... ήρθε για να μείνει κι ότι, πέρα από μερικές σκόρπιες και άνευ σημασίας καταιγιδούλες, το καλοκαίρι μας κλείνει το μάτι και μας περιμένει να το καλοσωρίσουμε! Την περίοδο αυτή βέβαια οι δουλειές του σπιτιού είναι αρκετές (ντουλάπες, χαλιά, κουρτίνες, μπαλκόνια...κουράστηκα και μόνο που το σκέφτομαι!) όμως, όπως σας έχω πει κι άλλες φορές, οι μήνες Μάιος και Ιούνιος είναι οι αγαπημένοι μου μήνες του χρόνου, γιατί έχουμε πολλές χαρούμενες επετείους στο σπιτικό μας (γενέθλια και γιορτές) και επιπλέον είναι και οι εκδρομούλες, οι σχολικές γιορτές και οι βόλτες που μπαίνουν στο πρόγραμμα - όλα αυτά μαζί με κάνουν πάντα να αναμένω με χαρά αυτή την περίοδο του χρόνου παρ' όλη την κούραση που φέρνει μαζί της.

Ένας ακόμη λόγος που πάντα ξεκινάω με καλή διάθεση, είναι η ευκολία στο να ετοιμάσω κάποιο σνακ για τα παιδιά. Το καλοκαίρι συνήθως το στομάχι χορταίνει ευκολότερα κι επιπλέον ζητά κάτι δροσιστικό κι ελαφρύ. Έτσι, τις τελευταίες μέρες έφτιαξα δύο πανεύκολα σνακς - το ένα ήταν έμπνευση της στιγμής και το δεύτερο το βρήκα ουκ ολίγες φορές τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο (με κορυφαίο το Pinterest). Γρανίτα της στιγμής λοιπόν και παγωμένες μπάρες γιαουρτιού για αρχή!

Για τη γρανίτα τι να σας γράψω; Ότι μέσα σε θήκες για γρανίτα, έβαλα φυσικό χυμό και λίγα κομματάκια φρούτων (φράουλες) και τις άφησα απλά να παγώσουν στην κατάψυξη για τουλάχιστον 12 ώρες; Ε τι να σας το γράψω, αφού το μαντέψατε ήδη!

 Όσο για τις παγωμένες μπάρες γιαουρτιού, ε εδώ τα πράγματα είναι εξίσου εύκολα. Σε ένα, όχι πολύ μεγάλο ταψί, έστρωσα λαδόκολλα, έβαλα μέσα το αγαπημένο μας γιαούρτι με 2% λιπαρά, 2-3 κουταλιές μέλι (ανάλογα τη γλύκα που θέλει να προσθέσει ο καθένας), έκοψα κομματάκια κόκκινες ζουμερές φράουλες και για λίίίίγη παραπάνω παιχνιδιάρικη τσαχπινιά, έβαλα και μίνι smarties....Το άφησα στην κατάψυξη για περίπου 6 ώρες κι αφού το έβγαλα από τη λαδόκολλα, το έσπασα "άτσαλα" σε κομμάτια και έτοιμο!!!Δροσιστικό, γλυκό όσο χρειάζεται, ελαφρύ, νόστιμο και πανεύκολο!Α και τα παιδιά το λάτρεψαν!Ε τι άλλο να ζητήσω, πείτε μου! 

Κι αφού μπήκα που μπήκα στην κουζίνα, είπα να ετοιμάσω και το κέρασμα των παιδιών μου για τα συμμαθητάκια τους, με αφορμή για την ονομαστική τους γιορτή στις 21 Μαΐου. Για φέτος αποφάσισα κάτι εύκολο αλλά συνάμα αγαπητό: γλυκοκουτάλια με σοκολάτα γάλακτος και διάφορα κας-κας, τρούφες και smarties.

 Εδώ δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι αφού το συγκεκριμένο κερασματάκι το έχω φτιάξει ήδη τρείς φορές (τουλάχιστον) και θα το ξαναφτιάξω πολύ σύντομα - γιατί μην ξεχνιόμαστε, ετοιμάζουμε και πάρτυ γενεθλίων τον άλλο μήνα!

Γλυκιές καλημέρες!!!