Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια...

...τότε σίγουρα πρέπει να φτιάξεις κάτι! Τι θα είναι αυτό; Λεμονάδα σίγουρα. Ίσως και γρανίτα...Λεμονόπιτα μήπως; Ή καλύτερα μαρμελάδα και γλυκό του κουταλιού; Σε κάθε περίπτωση το σίγουρο είναι ότι αυτή η ξένη παροιμία, εκτός από το νόημά της, ότι δηλαδή όταν σου έρχονται τα δύσκολα (τα ξινά (;) δηλαδή τα λεμόνια) τότε εσύ το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βρείς κάτι καλό στην όλη κατάσταση (να φτιάξεις κάτι γλυκό δηλαδή λεμονάδα!), τα λέει πολύ καλά και ως πρώτη ανάγνωση: τα λεμόνια προσφέρονται για να κάνουμε ένα σωρό πράγματα...Κι επειδή όπως είπαμε το Pinterest είναι ξεσηκώστρα από τις λίγες, έχει καιρό τώρα που με τριβελίζει κάτι που το συναντώ κι εκεί αλλά και σε ελληνικά blogs...την πολυπαινεμένη lemon curd (λεμονόκρεμα). Έτσι μόλις η καλή μου πεθερούλα με προμήθεψε (για άλλη μια φορά) με λεμόνια από τον κήπο της, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να κάνω lemon curd. Και έκανα...

Καταρχάς αποστείρωσα το βάζο που θα χρησιμοποιούσα με τις οδηγίες του Στέλιου Παρλιάρου γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να κρατήσει (εδώ γελάμε) αρκετό καιρό στο ψυγείο μας, οπότε καλύτερα να είναι σε αποστειρωμένο βάζο για να διατηρηθεί κιόλας. Μετά ακολούθησα μια από τις συνταγές που βρήκα στο διαδίκτυο (αυτή που έβλεπα να επαλαμβάνεται συχνότερα με μικρές παραλλαγές και χωρίς τη χρήση φούρνου μικροκυμάτων-δεν τους συμπαθώ κι ας έχω στο σπίτι). Αν και σε διατροφή εννοείται πως δοκίμασα. Και ξετρελάθηκα. Τελεία. Και θαυμαστικό!

Ύστερα έδωσα και στα παιδιά να δοκιμάσουν...πάνω στη φέτα τους με λίγο βούτυρο.Και ξετρελάθηκαν κι αυτά. Ωραία. Εθιστήκαμε οικογενειακώς. Και σκέφτηκα να κάνω και κάτι ακόμη. Να φτιάξω cupcakes λεμονιού με γέμιση lemon curd. Και μας αποτέλειωσα (μα τι σας λέω τώρα και μόλις μπήκαμε και σε περίοδο νηστείας...).

Δεν χρησιμοποίησα κάποιο ειδικό εργαλείο για να ανοίξω την τρυπούλα πάνω στα cupcakes...Mε ένα μαχαίρι έκοψα ένα κομμάτι, τόσο ώστε να χωράει ένα κουταλάκι του γλυκού lemon curd (τα κομμάτια από τα cupcakes που αφαίρεσα, τα φάγαμε εναλλάξ η Ελένη, ο Κωνσταντίνος κι εγώ-πάει η διατροφή που λέγαμε).

Για να ολοκληρώσω την "γουρουνιά" μας, έφτιαξα στα γρήγορα μια απλή κρέμα με cream cheese και άχνη, άχνισα και στόλισα με περλίτσες. Ιδού!

Και για να μην νομίζετε ότι τελικά τα έφαγα όλα μόνη μου, να πω ότι τα πήραμε και πήγαμε στην κουμπάρα μου όπου και τα τσακίσαμε όλοι μαζί (δύο έφαγα μόνο!).

Όλα αυτά έγιναν φυσικά το Σάββατο-από χτες αρχίσε η μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Καλή Σαρακοστή λοιπόν σε όλους κι εύχομαι να έρθει σύντομα και η Άνοιξη μαζί της!

Τα φιλιά μου!

 

Ένα λούσιμο κι ένα στεφάνι

Ακόμη ένα έθιμο που έχουμε εδώ στη Βόρεια Ελλάδα, είναι αυτό του "ξελαδώματος" του νεοφώτιστου μωρού, δηλαδή του λούσιμού του τρεις μέρες μετά τη βάφτιση. Πολλές φορές μάλιστα τη μέρα αυτή στήνεται κανονική γιορτή: νονοί, παππουδογιαγιάδες και φίλοι μαζεύονται στο σπίτι της οικογένειας ενώ οι γονείς ετοιμάζουν κεράσματα σαν να πρόκειται για πάρτυ γενεθλίων-κι όλα αυτά για να δουν το μικράκι που θα πλυθεί από το λάδι και το μύρο και αμέσως μετά θα φορέσει το "δεύτερο" ρούχο που του έχει χαρίσει ο νονός στη βάφτισή του. Στο τέλος, στο ίδιο νερό που το μωρό έκανε μπάνιο, ξεπλένονται τα λαδόπανα του και αυτό το νερό δεν πετιέται στην αποχέτευση (μια και είναι μυρωμένο και αγιασμένο) αλλά, είτε στο χώμα είτε στη θάλασσα (για όσους την έχουν κοντά τους!). Ακόμη και πολλοί φωτογράφοι πλέον, έχουν σαν επιπλέον υπηρεσία, την φωτογραφική κάλυψη αυτής της μικρής γιορτής! Στην πρώτη μου κόρη κάναμε κι εμείς μία τέτοια γιορτή - στα επόμενα παιδιά απλά τηρήσαμε το έθιμο (κυρίως λόγω του ότι είχα κι άλλα παιδιά πλέον με ό,τι αυτό συνεπάγεται!). Στο "ξελάδωμα" λοιπόν του βαφτιστικού μου, του Νικόλα, σκέφτηκα να παρουσιάσω λίγο διαφορετικά το "δεύτερο" ρούχο, τα εσώρουχα και τα πιτζαμάκια που του πήρα. Κι έφτιαξα αυτό:

Είναι ένα diaper wreath, δηλαδή ένα στεφάνι από πάνες, που σαν βάση του έχει ένα δακτύλιο από φελιζόλ και αφού τοποθετηθούν πάνω οι πάνες (είτε όπως τις έκανα εγώ, είτε σαν ρολάκια όπως στα diaper cakes) μετά στολίζεται με ό,τι θέλει ο καθένας. Είναι φυσικά πολύ πιο εύκολη και σύντομη η κατασκευή του, χρειάζονται πολύ λιγότερες πάνες αλλά και λιγότερα πραγματάκια για να στολιστεί. Είναι σαν να λέμε πανεύκολο και πολύ οικονομικό, χωρίς να παύει να είναι εξίσου εντυπωσιακό με τον κατάλληλο βέβαια στολισμό.

 

 Μετά τα diaper cakes και εσχάτως τα diaper bikes, ώρα και για τα diaper wreaths!

 

Cook Craft Create

Λίγους μήνες πριν το "κλείσιμο" του 2013, η Αθηνά του Craftaholic είχε μια καταπληκτική ιδέα: να φτιάξει ένα περιοδικό που δεν το βρίσκεις στα περίπτερα, δεν το αγοράζεις, δεν το αγγίζεις καν-ένα διαδικτυακό περιοδικό, το Cook Craft Create. Το πρώτο του τεύχος ετοιμάστηκε και κυκλοφόρησε τέλος Νοεμβρίου και ως αναγνώστρια το βρήκα εξαιρετικό: με όμορφες εικόνες, κείμενα καλογραμμένα και αισθητική που θα ζήλευε και το καλυτέρο έντυπο (ή μη) περιοδικό που κυκλοφορεί! Το θέμα όμως είναι ότι δεν έμεινα εκεί-μου κέντρισε το ενδιαφέρον και από την αντίπερα όχθη, από την πλευρά του συντάκτη. Έτσι, έγραψα στην Αθηνά πως θα ήθελα, εφόσον κι εκείνη έκρινε πως μπορεί, να με συμπεριλάβει στους γράφοντες με την πρώτη ευκαιρία. Έτσι, πριν από 15 περίπου μέρες η πρόσκληση ήρθε-χάρηκα τόσο πολύ, που ετοίμασα το κομμάτι μέσα σε σχεδόν 24 ώρες (άθλος για εμένα αν αναλογιστεί κανείς πόσο συχνά ανεβάζω αναρτήσεις!). Ήταν όμως τόση η θέλησή μου να συμμετέχω σε κάτι τόσο αξιόλογο, που με έκανε να βρω το χρόνο, που πάντοτε μου λείπει, για να δημιουργήσω-φωτογραφήσω-γράψω τη δική μου στήλη-και φυσικά υπόσχομαι ότι θα παραμείνω συνεπής!Είναι μεγάλη χαρά και τιμή μου που είμαι πλέον μέλος αυτής της ομάδας!

Αθηνά, σ΄ ευχαριστώ πολύ!
Κορίτσια, καλώς σας βρίσκω!

 

Το Cook Craft Create θα το βρείτε εδώ και στη σελίδα του στο Facebook εδώ.Καλή ανάγνωση!