26.1.15

Ένα δωράκι για καλοσώρισμα...

Θυμάστε που σας έγραψα εδώ ότι τη μία από τις αγαπημένες που ξαδέρφες περίμενε σύντομα το πρώτο της μωράκι; Τελικά γέννησε την ημέρα των δικών της γενεθλίων (τι όμορφη σύμπτωση) μια κούκλα μπέμπα, μια σκέτη γλύκα, που πιστεύω ότι της μοιάζει πολύ...Δυστυχώς ζούμε μακρυά κι έτσι μπόρεσα να τη δω μόνο μέσα από φωτογραφίες και να της ευχηθώ εξ αποστάσεως...Ελπίζω όμως σύντομα να μας τη φέρει στη Θεσσαλονίκη για να τη γνωρίσουμε!

Για να την καλοσωρίσω στο κόσμο της ετοίμασα ένα μικρό δωράκι...τι άλλο από ένα σετάκι tutu και κορδέλα για τα μαλλιά στα πολύ αγαπημένα χρώματα λιλά και πράσινο της μέντας...





Είναι βέβαια μικρούλα για να τα φορέσει ακόμη, όμως μόλις αρχίσει τα πρώτα της κορίτσιστικα σκέρτσα και τα παιχνίδια ρόλων στο σπίτι, νομίζω πως θα τα χαρεί πολύ. Στη μαμά της πάντως άρεσαν!!!

Μαζί ετοιμάστηκε και κάτι άλλο, αλλά δεν θα σας το δείξω ακόμη μια κι έχω στο μυαλό κάποια πραγμάτακια που θέλω να ετοιμάσω για φέτος οπότε και θα κάνω χωριστές αναρτήσεις γι΄ αυτά...Δεν θα σας πω ακριβώς τι είναι, θα σας δώσω όμως ένα πολύ σημαντικό στοιχείο - πήρα ραπτομηχανή!!!Stay tuned για τη συνέχεια λοιπόν!

Σας φιλώ κι εύχομαι η σημερινή μέρα να ξημερώσει με χαμόγελα αισιοδοξίας!



6.1.15

Οι δικές μας γιορτές...

Πάει, τελείωσε και φέτος...Σήμερα ολοκληρώνεται και επίσημα το Δωδεκαήμερο οπότε από αύριο (αντέ καλά, από μεθαύριο για τα μαθητούδια) κάθε κατεργάρης στον πάγκο του...Μαζί με τα καλικατζαράκια που μετά από τις σκανταλιές, τις τρέλες και τις λαίμαργες επιθέσεις στις κουζίνες των νοικοκυριών (κατά πως λέει ο λαός μας) έτσι κι εμείς, μετά από τα τραπέζια, τις επισκέψεις από/σε φίλους και συγγεννείς, τις βόλτες, τα ψώνια και τα απίστευτα γλυκά και φαγητά που σίγουρα λίγο πολύ καταναλώσαμε αυτές τις ημέρες, επιστρέφουμε από αύριο (οι ... τελευταίοι και αργοπορημένοι) στην καθημερινότητά μας. Χωρίς λαμπάκια χριστουγεννιάτικα, χωρίς λαχταριστά γλυκά, χωρίς δώρα τυλιγμένα και χωρίς ν΄ανταμώνουμε κάθε μέρα ανθρώπους σε κλίμα γιορτινό...Κάθε 1η του έτους με πιάνει κι εμένα μια γλυκιά λύπη για τις μέρες που πέρασαν και για τον κύκλο των γιορτών που κλείνει σιγά σιγά...Δύο-τρείς μέρες μετά το ξεχνώ κι εγώ όμως κι αρχίζω τα νέα σχέδια για τα ξεκινήματα που έρχονται...Και θα είναι πολλά και φέτος!

Οι δικές μας γιορτές τα είχαν λίγο από όλα (και) φέτος και τα πάντα έγιναν εν μέσω πραγματικού αγώνα δρόμου για να προλάβουμε...που δεν ήταν πολλά δηλαδή απλά τελικά η ζωή μας είναι γεμάτη και τις ημέρες των γιορτών "γεμίζει" πιο πολύ...Χαλάλι όμως...
 
 
Είχαν peppermint barks που έφτιαξα για να κεράσουν τα παιδιά τους συμμαθητές τους την τελευταία μέρα στο σχολείο.

Είχαν κατασκευές για μικρές κυρίες - δύο tutu σαν κι αυτή που βλέπετε παραπάνω για δύο κουκλίτσες που είχαν το ρόλο της χιονονιφάδας στη σχολική γιορτή αλλά και δύο κορδέλες για τα μαλλιά που φτιάχτηκαν με αγάπη για να χαριστούν στις δύο πιο αγαπημένες συμμαθήτριες της κόρης μου - φώτο δυστυχώς δεν πρόλαβα να τραβήξω (φταίει ο αγώνας δρόμου που σας έλεγα παραπάνω).

Είχαν εκδρομή στα Λουτρά του Αγγίστρου στις Σέρρες - δώρο για εμένα και τον άντρα μου (από εμάς για εμάς!) - που για καλή μας τύχη είχε ήδη καλυφθεί από το χιόνι και μας χάρισε την απίστευτη αυτή ομορφιά και λευκά Χριστούγεννα.

Eίχαν την ετοιμασία της φετινής μας Βασιλόπιτας, που ήταν τελικά απλά απίστευτη γεύση!!!

Είχαν όμορφες εκπλήξεις και κατασκευές μέσα από την ανταλλαγή υλικών που οργάνωσε η γλυκύτατη και πολύ οργανωτική Άννα μας από το In my closet. Άννα, αν με διάβαζεις σου λέω κι από εδώ, ότι θα ήθελα πολύ να το επαναλάβεις και του χρόνου!

Είχαν στρωματσάδα στο σαλόνι, κάτω από το δέντρο, αναμένοντας τον Αη Βασίλη...
 ...που και στο δικό μας σπιτικό τον περίμενε ένα μικρό σνακ για να πάρει δυνάμεις ώστε να συνεχίσει το ολονύκτιό του ταξίδι...

...και που κι εκείνος με τη σειρά του δεν μας άφησε παραπονεμένους - το αντίθετο θα έλεγα!!!

Και φυσικά είχε ένα πλούσιο πρωινό την πρώτη μέρα του χρόνου...όσο "πλούσια" σε χαρές, συναισθήματα και εικόνες θέλουμε να είναι η νέα χρονιά!!!

Καλή χρονιά φίλοι μου!!!Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε "πλούσια" τη χρονιά αυτή...γιατί μαζί με την ελπίδα, πρέπει τελευταία να πεθαίνει και η προσπάθεια...

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...